حشره ی یکروزه

 

اوه اوه خیلی وقته پست جدید ننوشتم. اتفافای خوب و بد و پست های ریز و درشت زیادی بودن که آگاهانه اینجا نیاوردمشون. البته خواننده چندانی هم ندارم گویا، که دلتنگ و نگران من شده باشن.

این روزای دور از فضای مجازی برام روزای قشنگی هستن. دست کم برای من که شلوغی این فضا نقش غفلت از بقیه ی جوانب زندگیمو داره.

این روزا از زندگی عادی و کم خبر خودم لذت می برم و منتظر هیچی نیستم.  سریال مزخرف نگاه می کنم و سعی میکنم اصرار نکنم به یافتن پاسخ های دست نیافتنی روزگار یا زندگی کوچک و دنیای کوچکتر خودم.

به قول جک لندن تو رمان مارتین ایدن:

پس من پشه ی خوشبختی هستم

چه بمونم چه بمیرم