باورم نمی شد ولی با چشم خودم دیدم

با چشمان مضطرب دیدم مکث شما را.  گفتم سالهات منتظر پیغامی بودید که نمی دانستید چطور ولی باید دریافت می کردید.  سینیور! شما همان پشت فرمان نامه را باز کردید.  گفتم مچاله اش می کنید.  داشتم مچاله می شدم.  اما اول ناباوری و بعد بی تفاوتی را در شما دیدم.  اما فقط یک لحظه بود.  شما تکیه به صندلی ماشینتان دادید. و یک لبخند کوچولو زدید. محو، ولی از آن فاصله هم می توانستم ببینم.

دوره گردی شغل مفلوکان است اما شغل زنده ای ست.  من آموخته ام به رهگذری که چند قدمی من است چه تعارف کنم تا از من خرید کند. معمولا هم خرید می کنند.  چند نفری هستند که هیچوقت سر راهشان نمی ایستم.  هیچوقت از من خرید نمی کنند.  ولی هر روز با نگاه به هم سلام میکنیم.  احوال هر روزشان را از نگاهشان می فهمم.  شما ولی هرگز کسی را نمی دیدید، مرا هم.  من تنهایی را خوب می شناسم.  بی کسی و بی پناهی را هم.  شما ولی هر سه را داشتید و باز مغرور و سرد و بی اعتنا مثل کسی که همه چیز دارد کیف به دست در پیاده رو می رفتید

 سینیور با دولت قهر هستید.  دولت چه کار کند که شما آشتی کنید؟  من خوشحالم که دولت جلوی دستفروشی مرا نمی گیرد.  این پلیس خیابان مرا می شناسد.  مواظب من است.  خیال می کند بالاخره به یکی از این پیشنهادهای بی شرمانه ای که می شود بله می گویم و مچ مرا می گیرد.  من اصلا به او نگاه نمی کنم که خیال کند حواسم به او نیست.

سینیور چه اسم قشنگی دارید: اوکتاویو!  تا حال کسی مرا سینیوریتا صدا نزده بود.  چقدر امروز گل فروختم بس که شاد بودم از احترامی که به من شده بود.  امروز من از کسی نخواستم گل بخرد همه خودشان آمدند یعنی بخاطر شادمانی ام نبوده؟؟  همه را فروختم. یک شاخه نرگس را هر چه کردند نفروختم.  پسری برای لای نامه اش می خواست.  بهترین شاخه ی نرگسم را یکی دو دقیقه قبل از سررسیدن شما با نامه گذاشتم زیر برف پاک کن.  مثل پلنگ مراقب بودم دست هیچ  احمقی به گل نرسد.

 سینیور چقدر حرف می زنم.  بس که ذوق زده هستم از اینکه پاسخ من را دادید.  گویی با دو روز تاخیر.

فردا با تنها لباس دیگرم که فقط عیدها می پوشم سر کارم می آیم.  خوشم می آید که سینیوریتا باشم  خیلی حس قشنگی ست.  خب همه شما را سینیور صدا می زنند.  یا دون اوکتاویو.  من فقط در تنهایی خودم، خودم را دونا صدا می زنم.  دوستان خیالی ام هم به من دونا می گویند.  سینیوریتا بودن یک اتفاق قشنگ در تمام عمرم است آنقدر که باید نونوار شد.

دونا

****