برنامه ی همه ی کاندیداها و البته همه ی مناظره ها را مصرانه دنبال می کند.  بی بی سی و صدای امریکا را هم هر شب می بیند.

اوایل دلش می خواست کروبی رییس جمهور شود چون برنامه اش رسیدگی به فرهنگ و حقوق زنان بود اما درعین حال به رضایی رای می داد چون برنامه هاش باحال بود.  اما این اواخر یکدست سبز شده است.

پدرش نمی خواهد در انتخابات شرکت کند.  دیشب که پدرش باز هم گفت من که شرکت نمی کنم اگر هم پای صندوق بروم به رضایی رای می دهم، خیلی جدی گفت ولی بابا من حتما در انتخابات شرکت میکنم و چون سنم نمی رسه رای بدم شما باید به جای من به موسوی رای بدی.

من این نسل را دوست دارم.  نسلی که مطیع پیشینیان که نیست هیچ، نه تنها آنان را به خود وا نمی نهد بلکه وادارشان می کند سهم او را بدهند، سهم کسی که هنوز هشت سالی وقت دارد به شرایط رای دادن برسد. 

هیچ یک از ما بار اول مان نبود که از نفوذ عمیق کلان زاده های پس از انقلاب در سیستم اقتصادی و نیز حکومتی کشورمان می شنیدیم.  آن قدر عمیق و آن قدر کلان که دیگر اقتدار و نفوذ افسانه ای اشرف پهلوی به چشممان نمی آید.  اما با توجه به ظرف زمان و مکان، آن چه جناب رئیس جمهور دکتر محمود احمدی نژاد در آن مناظره درباره ی فساد مالی به زعم خویش افشا فرمودند، معرفه ی نکره ای بود که تنها به قصد انگیزش انتفاعی -و بلکه غیر انتفاعی- افکار عمومی به زبان آورده شد.